Informacje - Zerowanie
Następnym krytykowanym przez Krasickiego w „Palinodii” zachowaniem jest wykorzystywanie innych, szukanie zysków kosztem drugiego człowieka. Można tu znaleźć podobieństwo do satyry „Przestroga młodemu”, gdzie oprócz wykorzystywania bliźnich wyraźnie mowa jest o lekceważeniu zobowiązań oraz oszukiwaniu innych ludzi przez młodzież. W tym utworze jest mowa o wielu złych zjawiskach, które podległy krytyce Ignacego Krasickiego, lecz autor nie wymienia tu wszystkich wad XVIII-wiecznych Polaków, które za to krytykuje w innych swych satyrach. W pozostałych satyrach Krasickiego, oraz w satyrach Adama Naruszewicza, można znaleźć również takie negatywne cechy polskiego społeczeństwa, jak na przykład tyczące się szlachty zarzuty: zazdrości, kłótliwości, awanturniczości, konserwatyzmu, nieuctwa, oraz zaściankowości. Wymienione przeze mnie cechy pokrywają się z cechami prawdziwego sarmaty. W satyrze Adama Naruszewicza, zatytułowanej „Chudy literat” można znaleźć również taką wadę, jak ograniczenie myślowe i zacofanie szlachty. W satyrze Krasickiego „Do króla” podkreślana jest absurdalność zarzutów szlachty wobec rządów Stanisława Augusta Poniatowskiego i jego osoby. Krytykowana w niej jest również głupota.